Final: Grenzeloos verliefd....

Wat kan ik doen aan mijn gevoelens? Niets toch? Je gevoelens heb je alleen te accepteren, want om iemand geven kan je niet omzetten in die persoon haten. Zo dacht ik al toen ik me gevoelens niet meer in me kon houden en dus hem vertelde. Dan vraagt hij zich af hoe ik deze gevoelens heb, want we hebben nooit over ons als koppel gesproken. Wat kan ik als antwoord geven daarop, want dat is zo. Mijn mening is dat de gevoelens als vanzelf zijn gekomen, ik heb er niet om gevraagd. Heb me wekenlang geprobeerd tegen te houden, maar op den duur heb ik hem verteld en gevraagd om me te helpen. Ik had verwacht dat hij me zou vertellen dat het niet verstandig was, door ons leeftijdsverschil. Maar niets daarvan, omdat hij niet zo denkt. Hij kon me alleen vertellen dat hij een heel druk leven heeft en dus niet dacht dat ik me zou kunnen aanpassen. En toch veranderen mijn gevoleens niet. Iedere ochtend als ik wakker word, vraag ik me af of hij al wakker is, wat hij doet en hoe zijn dag eruit zal zien. Iedere avond hoop ik dat hij een prettige dag achter de rug heeft en dat hij lekker mag gaan slapen. Ik zou wel in zijn huis willen zijn, zodat ik voor hem kon zorgen, zijn kleren wassen, voor hem koken en zijn huishouding doen. Hij staat er waarschijnlijk niet bij stil dat ik alles voor hem met liefde zou doen. Maar ik hoop en zit te wachten tot hij zover is en hij mij een kans geeft....